در أحاديث صحيحه وغير صحيحه از طرق خاصه وعامه منقول است كه حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم فرمود كه : حق تعالى پنج خصلت به من عطا نموده است كه به احدى از پيغمبران پيش از من نداده بود : زمين را براي من محلّ سجود ونماز گردانيده است ، ودر هر جاى زمين كه خواهم نماز بجا آورم ، وزمين را براي من پاك‌كننده گردانيده است كه تيمّم بدل از وضو وغسل مىشود وته كفش وعصا را پاك مىكند ؛ وغنيمت كافران را از براي من حلال گردانيده است ؛ وبه ترسى كه از من در دل دشمنان افكنده مرا يارى داده است ؛ وكلمات جامعه كه لفظشان اندك ومعانىشان بسيار است به من عطا نموده است ؛ وشفاعت قيامت را به من داده است « 1 » . وبه سندهاى بسيار از حضرت صادق عليه السّلام وجابر انصارى وغير أو منقول است كه : از حضرت رسول خدا صلّى اللّه عليه وآله وسلّم پرسيدند : كجا بودى در هنگامى كه آدم عليه السّلام در بهشت بود ؟ فرمود : در پشت أو بودم ، وسوار كشتى شدم در صلب پدرم نوح عليه السّلام ، ومرا به آتش انداختند در پشت پدرم إبراهيم عليه السّلام ، وهيچ‌يك از پدران ومادران من به زنا به يكديگر نرسيده‌اند ، وپيوسته حق تعالى مرا از پشتهاى پاكيزه بسوى رحمهاى پاكيزه منتقل مىساخت تا آنكه خدا عهد مرا به پيغمبرى از پيغمبران گرفت ، وپيمان مرا به اسلام از امّتهاى ايشان گرفت وجميع أوصاف مرا براي ايشان ظاهر گردانيد ، وذكر مرا در تورات وإنجيل ثبت كرد ، ومرا به آسمان خود بالا برد ، واز براي من نامى از نامهاى خود اشتقاق

--> ( 1 ) . امالى شيخ صدوق 180 . ونيز رجوع شود به صحيح بخارى مجلد أول جزء 1 / 86 وجامع الأصول 9 / 293 وكنز العمال 11 / 438 .